Kappen

Door GroenLinksraadslid Erik van Zuylen 

Stel je voor…

Doutzen Kroes gaat naar de kapper. 'een beetje bijpunten' zegt ze zodra ze in de stoel zit. Diep verzonken in de Privé kijkt ze na een tijdje op en krijgt dan de schrik van haar leven: van haar mooie blonde lokken zijn nog maar een paar plukjes over. "ja, zegt de kapper: het was wel flink lang geworden, dus ik denk ik zet even goed de schaar er in.. Maar wees gerust: over een maandje is het alweer aardig aangegroeid!"

En nu terug naar Alphen.

Misschien trek ik de vergelijking een beetje te ver door als ik de houtwal langs het Rietveldse pad de 'mooie blonde lokken van Kerk en Zanen' noem. Maar mijn schrik was vergelijkbaar toen ik daar dinsdag een kijkje ging nemen. Wat een mooie elzenlaan was, is nu een woestenij van afgehakte stammen. Eén van de meest geliefde plekken van inwoners om hun hond uit te laten, langs te fietsen of gewoon een rondje te wandelen, zal het komende jaar een stuk minder mooi zijn. Veel vogels zullen ook een ander plekje moeten zoeken om te nestelen. En dit terwijl er genoeg alternatieven waren: inderdaad een beetje bijpunten, of de bomen om en om terugsnoeien, zodat het aanzicht van het laantje grotendeels in tact bleef. 

Maar we hadden toch beleid?

Dit terwijl de gemeenteraad net een nieuw bomenbeleid aangenomen heeft. Een inwoner van Kerk en Zanen zegt wel eens: 'is het beleid of is er over nagedacht?' Nou over dit beleid is zeker goed nagedacht: er staat in te lezen dat inwoners die zicht hebben op bomen die gekapt worden altijd geïnformeerd moeten worden en dat er altijd goed geluisterd moet worden naar hun bezwaren en rekening gehouden moet worden met hun wensen. Natuurlijk groeien deze bomen uiteindelijk terug, dus is het meer een kwestie van rigoureus snoeien, maar ook hier geldt dat communicatie en beleid hard nodig zijn.

Wat nu?

De ezel heeft zich al een stuk of 10 keer aan dezelfde steen gestoten. Er zijn talloze andere voorbeelden te noemen van kaalslagen waar Alphenaren door verrast werden. Dit heeft veel woede en frustratie opgeleverd, zoals ook nu weer. Daarom zullen nog duidelijkere afspraken gemaakt moeten worden waar ambtenaren en aannemers zich aan moeten houden: altijd eerst de inwoners informeren bij dergelijke grootschalige ingrepen, hen ook de kans geven te reageren en altijd kijken of het mogelijk is om de pijn te verzachten. Bomen zijn emotie en terecht, ze geven veel vreugde aan de buurt en laten ons thuis voelen. Alleen met meer inlevingsvermogen zorgen we er voor dat die vreugde de overhand krijgt en bomen niet steeds weer zorgen voor woede en frustratie.